ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΔΑΦΟΛΟΓΙΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑ
Επεξεργασία κριτηρίων τυπολογίας της Αγροτικής Γης
Συμμετοχή στην Ομάδας Εργασίας του ΥΠ.Α.Α.Τ., με αντικείμενο «Την διερεύνηση – Επεξεργασία Κριτηρίων Τυπολογίας της Αγροτικής Γης και τον Καθορισμό Γεωγραφικών Ορίων», σύμφωνα με την Υ.Α. 261043/27-4-2010/Γ.Δ. Διοικ. Υποστ./ΥΠΑΑΤ.
Στα πλαίσια της παραπάνω Ομάδας Εργασίας έγινε ο καθορισμός των κριτηρίων ποιότητας και παραγωγικότητας και η με βάση αυτά εκδόθηκε η Υπ’ Αριθμ. 68040/2010 ΚΥΑ (ΦΕΚ 1528/2010, Τεύχ. Β, για την διαβάθμιση σε ποιότητες της Γεωργικής Γης και η κατάταξή της σε κατηγορίες παραγωγικότητας. Με τον αντικειμενικό χαρακτηρισμό της παραγωγικότητας των εδαφών τίθενται για πρώτη φορά οι βάσεις για την προστασία της αγροτικής γης από αυθαίρετες ερμηνείες ή κακόβουλες χρήσεις της αγροτικής γης υψηλής και μέσης παραγωγικότητας ενώ δίνεται η δυνατότητα ανάπτυξης εξωγεωργικών δραστηριοτήτων στη μικρής παραγωγικότητας αγροτική γη.
Ειδικότερα καθορίστηκαν τόσο επιστημονικά όσο και νομικά (ΚΥΑ) ότι η Γεωργική (Αγροτική) Γη (δηλ.το ανώτερο στρώμα του φλοιού της Γης το οποίον προκύπτει με τις διεργασίες της εδαφογέννεσης και χρησιμεύει σαν πηγή θρεπτικών συστατικών και σαν στήριγμα των καλλιεργούμενων φυτών και των ζώων) κατατάσσεται σε 3 Κατηγορίες Παραγωγικότητας:
1. Γεωργική Γη Υψηλής Παραγωγικότητας
2. Γεωργική Γη Μέσης Παραγωγικότητας
3. Γεωργική Γη Απλή
Η παραπάνω κατάταξη είναι συνάρτηση των:
• Κριτηρίων Ποιότητας (της φυσικής γονιμότητας) της γεωργικής γης όσο και των
• Κριτηρίων Παραγωγικότητας της (κλιματικών συνθηκών, υποδομών, τοπικών ιδιαιτεροτήτων κάθε περιοχής).
Τα οκτώ (8) Κριτήρια Ποιότητας, με τα οποία διαβαθμίζεται η Γεωργική (Αγροτική) Γη σε ποιότητες είναι:
1. Η Υδρομορφία Εδάφους (συνθήκες στράγγισης του εδάφους),
2. Μηχανική Σύσταση Εδάφους (κοκκομετρική σύσταση),
3. Βάθος Εδάφους,
4. Οξύτητα (pH) Εδάφους,
5. Περιεκτικότητα σε Αδρομερή Υλικά (χαλίκια, πέτρες)
6. Ηλεκτρική Αγωγιμότητα (Αλατότητα του εδάφους),
7. Κλίση Εδάφους,
8. Περιεκτικότητα σε Ανθρακικό Ασβέστιο
Τα 7 Κριτήρια παραγωγικότητας (ΚΠαρ) για κατάταξη της Αγροτικής Γης σε κατηγορίες παραγωγικότητας είναι:
1. Η Άρδευση ή Αρδευσιμότητα και τα Εγγειοβελτιωτικά Έργα (Υπάρχοντα ή προγραμματιζόμενα),
2. Ο Αναδασμός ή ο Προγραμματισμός Αναδασμού,
3. Η Συγκρότηση φυσικών ενοτήτων από τις καλλιέργειες με τοπικά χαρακτηριστικά και πολλαπλή χρησιμότητα (π.χ. ελαιώνας Άμφισσας, δενδροκομικές καλλιέργειες Πηλίου, φυστικεώνες νήσου Αίγινας, λεμονοδάσος (Πόρου),
4. Η Παραδοσιακότητα των καλλιεργειών ή η ιδιαιτερότητά τους (κρόκος Κοζάνης, μαστιχόδενδρα Χίου, αμπελώνες V.Q.P.R.D κλπ)
5. Η Ειδική Σύσταση εδάφους (π.χ. τυρφώδη εδάφη στα Τενάγη Φιλίππων),
6. Νησιωτικότητα (λόγω της ιδιαίτερης τοπικής σημασίας),
7. Η Γειτνίαση με κάθε μορφής προστατευόμενες περιοχές όπως των ορίων των υγροτόπων Διεθνούς σημασίας (Υγρότοποι Ραμσαρ), των ορίων των περιοχών του Δικτύου NATURA 2000, του Ν. 1650/86 για την προστασία του περιβάλλοντος, κλπ.
Ο χαρακτηρισμός δε και η κατάταξη σε κατηγορίες Παραγωγικότητας της Γεωργικής (Αγροτικής) Γης, γίνεται με την παρακάτω μεθοδολογία, συναρτήσει της Ποιότητάς της και των καθορισθέντων Κριτηρίων Παραγωγικότητας:
α. Στην περίπτωση της Γεωργικής Γης Α΄ Ποιότητας αυτή χαρακτηρίζεται αυτομάτως ως Γεωργική Γη Υψηλής Παραγωγικότητας ήτοι στην περίπτωση αυτή δεν απαιτείται η ύπαρξη κανενός Κριτηρίου Παραγωγικότητας για να της προσδώσει το χαρακτηρισμό της Υψηλής Παραγωγικότητας.
β. Η ύπαρξη και μόνο ενός οποιουδήποτε από τα πέντε πρώτα Κριτήρια Παραγωγικότητας σε οποιαδήποτε περίπτωση ποιότητας, χαρακτηρίζει τη Γεωργική Γη ως υφιστάμενη Γεωργική Γη Υψηλής Παραγωγικότητας.
γ. Στην περίπτωση των Ποιοτήτων Β΄ και Γ΄ η παντελής απουσία κριτηρίων παραγωγικότητας κατατάσσει τις Γεωργικές Γαίες αυτές στη Γεωργική Γη Μέσης Παραγωγικότητας και Γεωργική Γη απλή αντίστοιχα.
ε. Σε ότι αφορά το έβδομο κριτήριο, αυτό της Γειτνίασης με προστατευόμενες περιοχές ορίζεται ότι μια τέτοια έκταση που βρίσκεται σε ζώνη περιμέτρου 300 μέτρων από τα όρια των περιοχών αυτών χαρακτηρίζεται ως Γεωργική (Αγροτική) Γη Υψηλής Παραγωγικότητας αφού ως γειτνιάζουσα συνιστά ρυθμιστική ζώνη διαφύλαξης της όμορης προστατευόμενης περιοχής και με την απόλυτη προστασία αυτής της Αγροτικής Γής επιτυγχάνεται ταυτόχρονα η ομαλή εναλλαγή των τοπίων αλλά και η προστασία των προστατευομένων περιοχών.


Αρχική
Ινστιτούτο
Έρευνα
Πεπραγμένα
Βιβλία-Δημοσιεύσεις
Χημείο
Οδηγίες δειγματοληψίας εδάφους-φύλλων
Πορεία δείγματος
Προκηρύξεις
Νέα-Ειδήσεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνήστε μαζί μας